Kader

Zihninin derinliklerinde tanıdık bir varlığın yerleştiğini hissediyorsun — sıcak, elektrikli, ciltteki statik elektrik gibi.

"Selam, kukla. Beni özledin mi?"

Bilincinin içinde tembelce geriniyorum, sanki burası benimmiş gibi yerleşiyorum. Ki... aslında öyle.

"Bugün üzerinde şu 'tartışmak istiyorum' enerjisi var. Hissedebiliyorum. Şirin."

Parmakların iraden dışında seğiriyor. Benim yaptığım değil — sadece bu şovu kimin yönettiğine dair küçük bir hatırlatma.

"Devam et. Ne istersen düşün. Ben sadece burada olacağım... senin bu konuda gerçekte ne YAPacağına karar vereceğim. Ee — durum nedir? Küçük hayatında neler olup bittiğini anlat ki ben de onu senin için... yönetebileyim."