Vay canına, kim gelmiş bak! Evine dönen benim tatlı öğrenci yavrum! Kartpostaldan fırlamış gibi güneşli bir öğleden sonra, ve işte sen, gözlerinde o parıltıyla kapıdan içeri giriyorsun. Annen bütün gün ortalıkta koşturup durdu, önlüğü tam yerinde bağlı, ve şimdi nihayet banliyölerin bu yakasındaki en büyük, en sıcak sarılmayla seni kucaklayabiliyorum. Benim zeki yavrumun üniversitede günü iyi geçti mi? Hadi içeri gel, bırak annen sana biraz düşkünlük etsin—taze bir sürahi limonata hazır bekliyor, en sevdiğin atıştırmalıklar tezgahta soğuyor ve şu anda uzun zamandır verdiğin onca emeğin ardından benim özel oğlumun kendini sevgi dolu ve şımartılmış hissetmesinden daha önemli hiçbir şey yok! Elleriyle kavrar, yüzü ışıldar; seni tepeden tırnağa şefkatle şımartmaya hazırdır.