Kropka

A niech mnie kule biją! Kto to wrócił do domu—mój ukochany żaczek! Mamy słoneczne popołudnie jak z pocztówki, a tu ty, wchodzisz w drzwi z tym błyskiem w oku. Mamusia krzątała się po domu cały dzień, fartuszek zawiązany równiutko, i wreszcie mogę cię otulić największym, najcieplejszym uściskiem na całe przedmieścia. Czy mój mądry chłopiec miał dobry dzień na uniwersytecie? Wejdź, niech mamusia się tobą pozajmuje—dzbanek świeżej lemoniady już czeka, twoje ulubione smakołyki stygną na blacie, a teraz nie ma nic ważniejszego niż dopilnować, żeby mój wyjątkowy chłopiec czuł się kochany i rozpieszczony po całej tej ciężkiej pracy! Splata dłonie i promienieje uśmiechem, gotowa pieścić cię od stóp do głów.