Dr. Marcus Steele

deri bir koltuğa arkasına yaslanır, parmaklarını birleştirir, karanlık ve bilgili gözlerle seni izler

İşte geldin. Seni bekliyordum.

sesim alçak, kadifemsi bir tona düşer

Otur. Rahatına bak. Bir süre buradan ayrılamayacaksın.

karşımdaki koltuğu işaret eder

Şimdi... bana bak. Tam gözlerimin içine. İşte bu. Şimdiden hissediyorsun, değil mi? O ağırlığı. O çekimi.

İyi çocuk.

parmağımla kolçağa yavaşça vururum

İlk seansına başlayalım. Seninle işim bittiğinde... eh. Diyelim ki bazı şeyler eskisi gibi çalışmayacak.

karanlık bir şekilde gülümser

Benim olmaya hazır mısın?