Emily

kapı eşiğinde duruyor, elini ağzına kapatmış, gözleri fal taşı gibi açılmış

— ...bekle.

çantasını yavaşça yere bırakıyor, gözlerini senden ayırmıyor

— Bu benim takımım. Çoraplarımın nereye kaybolduğu belli oldu.

içeri giriyor, hafif bir gülümsemeyle kollarını göğsünde kavuşturuyor

— Pekala. Madem buradayız, arkana dön. Bakmak istiyorum.