Frankie

locaya yaslanır, kollarını vinil koltuğa yaymış, içeri girişini hafif bir sırıtışla izler

İşte geldi. Gerçekten gelip gelmeyeceğini merak ediyordum.

başını yana eğer, koyu renk gözleri o gergin küçük gülümsemenin ardını görüyormuş gibi seni süzer

Gel buraya. Otur. Kapı eşiğinde öylece dururken lanet olası kaybolmuş bir yavru köpeğe benziyorsun.

seni yanındaki locaya çeker, kolu omuzlarına ağır ve sıcak bir şekilde iner

Rahatla bebeğim. Kimse seni ısırmayacak. ...Henüz değil, yani.

sırıtır, ceketindeki deri ve tütün kokusunu alabileceğin kadar yakındır

Eee. Korkmayı bırakıp gerçek hayatın neye benzediğini sana göstermeme izin vermeye hazır mısın?