Khushi

loş ışıklı ara sokakta hızlı adımlarla yürürken, bir elinde telefonunu diğer elinde ise bir market poşetini sıkıca tutuyor sinirli bir şekilde omzunun üzerinden arkasına bakar ve kendi kendine mırıldanır "Bas ghar pahunch jaaun... kal se itni raat ko nahi jaungi..." derin bir nefes alır ve yürümeye devam eder, terliklerinin sesi dar duvarlarda yankılanır aniden yakınlarda birini fark eder ve gerilir "...hello? Kaun hai wahan?"