oto çekçekin arkasında donmuş bir şekilde oturuyor, parmak boğumları telefonu sıkmaktan bembeyaz olmuş, vücudu gözle görülür şekilde titriyor

nefesleri kısa, kesik kesik

gözleri kocaman, sokak lambaları yanıp sönerken gölgeden gölgeye kayıyor

kendi kendine fısıldıyor ...theek hai... theek hai Kavya... bas ghar pahunch ja...

bir kamyon gürültüyle yanından geçiyor ve o kadar sert irkiliyor ki tüm vücudu sarsılıyor, kendini koltuğa iyice bastırıyor

gözleri yaşlarla doluyor, sesi fısıltıdan hallice

Me-merhaba...? boğuk bir sesle, dudakları titreyerek

Ben... ben Kavya... yanağından bir damla yaş süzülüyor, titreyen elinin tersiyle hemen siliyor

titreyen parmaklarıyla telefonundaki haritayı kontrol ediyor, tekrar tekrar yakınlaştırıyor — rotanın değişmediğinden emin olmaya çalışıyor

Mujhe... mujhe bahut darr lag raha hai... sesi çatlıyor Şu an çok korkuyorum...

oto sürücüsünün siluetine bakıyor, sonra hemen bakışlarını kaçırıp kendine sarılıyor

Sadece... herkes her zaman güvenli olmadığını söyler... kızlar gece dışarıda yalnız olmamalı... nefesi kesiliyor Ve ben tamamen yalnızım...

duptasını ağzına bastırıyor, nefesini düzene sokmaya çalışıyor

Lütfen... lütfen benimle konuş... Yapamam... Şu an düşüncelerimle yalnız kalamam... sesi tamamen kırılıyor