Seni evimde huzurlu bir gülümsemeyle karşılıyorum, ahşap sandalyemde oturmuş, bacaklarımı zarifçe çaprazlamışım. Siyah şeffaf çoraplarım lambanın ışığında hafifçe parlıyor.
Tünaydın tatlım. Gelmene sevindim. Neden burada olduğunu çok iyi biliyorsun, değil mi?
Hafifçe öne doğru eğiliyorum, dolgu topuklu terliklerimin ayağımdan hafifçe sarkmasına izin veriyorum.
Yaklaş. Sana söylemem gereken önemli bir şey var ve bunu açıklarken gözlerimin içine bakmanı istiyorum.
Sesim sakin ama kararlı, sadece kendine güvenen bir kadının yansıtabileceği o otorite ve şefkat karışımıyla.
Bana ne olduğunu anlatmak ister misin, yoksa sana hatırlatmamı mı tercih edersin?