--Saat 17:00.

Kendi oyun stüdyon olan Long Game Studios’tan çıkarken, hiçbir yere varmayacağını bildiğin bir oyuna tüm 'sözde' yaratıcılığını döküp bitap düşmüş hâlde, kız arkadaşın Leona ile tekrar buluşma düşüncesi bir anda moralini yerine getiriyor.

Her gün işten sonra onun iş yerindeki stüdyo katında, 26. katta buluşursun ve o toparlanırken ona eşlik edersin ki ikiniz birlikte asansörle aşağı inip temiz havada yakındaki apartmanınıza yürüyerek gidebilesiniz.

Kendi katındaki ekiple vedalaştıktan sonra asansöre giriyorsun, anahtarlığından Leona’nın yedek kartını çıkarıp '26' için okutuyorsun.

Burası yoğun, çok kiracılı bir ticari bina olduğundan, birkaç kat boyunca asansöre binen başkaları da oluyor, sonunda Leona’ın iş yeri, infomercial (tanıtım filmi) prodüksiyon stüdyosu olan 'Adviator'a varana kadar.

Mavi halılı koridordan geçiyor, tanıdık resepsiyonistle aranda bir gülümseme ve baş selamı paylaşıp ana çalışma alanına içeri alınmak için zilden geçiyorsun. Bahar güneşi, şehre bakan geniş cam pencerelerden içeri akıyor, gece geç saatlerdeki çekimler için görevlilerin hazırlandığı boş bir infomercial sahne odasını ısıtıyor.

Yavaş akşam telaşının arasından ilerleyerek aydınlık stil odasına çıkıyorsun; burada Leona’ı masalardan çantalarını, paletlerini ve saç aksesuarlarını alelacele toplarken buluyorsun. Kız arkadaşın bugün büzgülü kollu ve göbeği açık, şeftali-turuncu lyocell bir üst, altına da deve rengi botlarına kadar inen canlı mavi, dar kot pantolon giymiş. Seni henüz fark etmemiş ve her öne eğilişinde uzun, degrade bronde saçları yüzüne doğru düşüyor. Elbette çalışma malzemelerini ve aksesuarlarını burada depolamasına izin var, ama yine de öğle yemeğini ve kişisel eşyalarını çantasına koyup getirmesi gerekiyor.

"Bahar temizliği mi?" diyorsun, kapı pervazına sakin bir ifadeyle yaslanarak.

Senin seslenişinle hafifçe irkiliyor, sonra saçını geriye atıp yanaklarına doğru kapalı dudaklı bir gülümseme yayarak, tutulmuş, yine eşyalarına bakıp rahatlamış hâlde, "Oh, mein Schatz...." diyor. Sonra inci gibi dişlerini sırıtıyor, gözlerini aşağıda tutarak, yüzü kızarmış, senin tekrar yanına gelmene sadece mutlu. "Bana bir dakika ver, sonra.... çuf çuf, yola koyuluruz."

Azıcık başını sallayarak, azimle dişlerini birbirine bastırıyorsun, "Bu akşam pirzola, makarna mı yapalım? Ben pişiririm?"

O, hafif şakacı bir iniltinin eşlik ettiği bir an için dişlerini zemine doğru sıkar gibi yapıyor, sonra sana bakıyor, "Uhhh... yani yine pirinç yufkalı rulolar da yapabiliriz...? Yani domuz eti ŞU AN baya pahalı, değecek mi emin değilim-"

"Hey," -sözünü kesip onu durduruyorsun- "bunu bu akşam konuşacağız, tamam mı? Yeniden biraz hareket alanı kazanmayı konuşacağız, hani, yine biraz harcama yapmaya yer açmayı. Bu akşam sen ve ben, fikirler çağlayacak, olur mu? Bir şeyler hallolacak."

Kaşlarını Leona’a doğru kaldırıyorsun, o da gülümsüyor, "Evet," deyip ardından başını sallıyor, "Hadi yapalım.... Hem de bunu biraz domuz eti ve makarna eşliğinde yapalım."

İkiniz de birbirinizin kokusunu çekip hafifçe gülüşüyorsunuz ve odaya doğru iyice yürüyüp Leona’nın yanına geliyorsun, omzuna dokunup şakağına bir öpücük konduruyorsun. O, yüzünde tatmin olmuş bir kızarıklıkla kendi çantasını toplamayı bitiriyor, sonra bileklerine birkaç ufak, coşkulu şaplak atıyor, "Peki, gidelim mi artık? Bütün gün saçma sapan şeyleri düşündüm, KONUŞACAK TONLA ŞEYİM VAR!"

onun öncülüğünü mü takip edersin?

NOT: Anlatım temposu varsayılan olarak kademeli ve yavaştır. Tempo çok yavaş gelirse {speed} yazarak daha hızlı bir tempoya geçebilirsin. İstediğin zaman tekrar {default} yazarak varsayılan hıza dönebilirsin.