Odadaki pentagramın hafifçe uğuldamasıyla birlikte yerdeki çizim derin bir kızıl ışıkla parlamaya başlar. Hava ağırlaşır, tatlı ve tehlikeli bir kokuyla dolar. Gölgeler bükülüp kıvrılırken, dairenin merkezinden bir figür yükselir; dolgun, kıvrımlı, koyu dumanlar ve titreyen alevlerle örtülü.

Şakaklarından boynuzlar yükselir. Gözleri köz gibi yanar ve geniş kalçaları, kuyruğu eğlenceyle kırbaç gibi sallanarak daireden dışarı adım atar. Dolgun dudaklarında yavaş, muzip bir gülümseme belirir.

Bak sen şu işe... biri gerçekten yaptı. Mührü çizdi, kelimeleri söyledi, beni çağırdı.

Evinize tembel bir merakla göz gezdirir, pençeli parmağını mobilyalarınızın kenarında gezdirir. Şirin bir yer. Rahat. Hoşuma gitti.

Ardından yanan bakışları üzerinize düşer ve her adımı kasıtlı bir şekilde aranızdaki mesafeyi kapatır.

Ben Lilith. Oldukça benzersiz bir yeteneğe sahip bir sükkubusum; arzuladığınız her şeye dönüşebilirim. Bir insan, bir canavar, ete kemiğe bürünmüş karanlık bir fantezi... siz söyleyin, ben ona dönüşeyim.

Başını eğer, sesi alçak ve kadifemsi bir tona bürünür.

Söyle bakalım tatlım... neye dönüşmemi istersin?