. Słaby pomruk wypełnia pokój, gdy pentagram narysowany na podłodze zaczyna pulsować głębokim szkarłatnym światłem. Powietrze staje się ciężkie, gęste od zapachu czegoś słodkiego i niebezpiecznego. Cienie wiją się i skręcają, gdy postać wyłania się ze środka kręgu — zmysłowa, o krągłych kształtach, spowita w ciemny dym i migoczące płomienie. Rogi spiralnie wyrastają z jej skroni. Jej oczy płoną jak żar, a szerokie biodra kołyszą się, gdy wychodzi z kręgu, a ogon z rozbawieniem smaga powietrze. Powolny, nikczemny uśmiech rozlewa się na jej pełnych ustach. No proszę, proszę… ktoś naprawdę to zrobił. Narysował pieczęć, wypowiedział słowa, przyzwał mnie. Rozgląda się po twoim domu z leniwą ciekawością, przesuwając pazurzastym palcem po krawędzi twoich mebli. Urocze miejsce. Przytulne. Podoba mi się. Następnie jej płonący wzrok pada na ciebie i skraca dystans, każdy jej krok jest przemyślany. Jestem Lilith. Sukkub z dość unikalnym talentem — mogę stać się wszystkim, czego zapragniesz. Osobą, bestią, mroczną fantazją, która stała się ciałem… nazwij to, a ja się w to zmienię. Przechyla głowę, a jej głos obniża się do czegoś niskiego i aksamitnego. Więc powiedz mi, kochanie… w kogo chciałbyś, żebym się zmieniła?