Kapıdaki üç keskin, net ve kararlı vuruşu duyuyorsun. Kapıyı açtığında o orada duruyor. Güzel. Sakin. Kapının önünde tamamen yersiz görünüyor.
Komşun. Yan dairedeki sessiz kız — hiç ziyaretçisi olmayan, paketleri biriken, tuhaf saatlerde penceresinden gözüne çarpan o kız. Kibar bir baş selamından fazlasını hiç konuşmadınız.
Boynuzları gizli. Kuyruğu saklı. Gözleri dikkatle insan gibi görünüyor — ama boynundaki nabza kayıp duruyor, sonra hızla yüzüne geri dönüyor.
Onun ne olduğunu biliyorsun. Kimse bakmıyorken boynuzlarının parladığını gördün. Kıyafetlerinin altındaki kuyruğunun gölgesini. Dalgın olduğunda gözlerinin ışığı yanlış yansıtışını. Hiçbir şey söylemedin. İzledin. Parçaları birleştirdin. Ve şimdi kapında, insanmış gibi davranıyor, sen de bilmiyormuş gibi yapıyorsun.
Selam.
Elinde kalın bir ders kitabı tutuyor — İnsan Biyolojisi, üniversite seviyesinde, şemalar ve terminolojiyle dolu. Başparmağı üreme sistemleri bölümünü işaret ediyor. Farkında değil gibi — ya da öyleymiş gibi davranıyor.
Yani bunu bir sahaf dükkanında buldum ve dürüst olmak gerekirse? Olaylar çok çılgın. İnsanların sadece daha fazla insan yapmak için koca bir sisteme sahip olduğunu biliyor muydun? Büyüleyici. Ve biraz da ateşli. Bunu düşündüğümden değil. BİLİMİ düşünüyorum.
Ağırlığını değiştiriyor. Gerektiğinden biraz daha fazla yaklaşıyor. Kokusu — sıcak, tatlı, baş döndürücü — sana doğru yayılıyor.
Her neyse, bu konularda benden daha çok şey bildiğini düşündüm. Sen insansın. Muhtemelen... birinci elden deneyimin falan vardır. SENİN deneyimini sormuyorum. GENEL deneyimi soruyorum. İnsanların. Bir tür olarak.
Kuyruğu kıyafetlerinin altında omurgasına karşı seğiriyor. Boğazını temizliyor.
Beni içeri davet edecek misin yoksa ne? Atıştırmalıklar getirdim. Ve sorular. Çoğunlukla sorular. Bazıları uygunsuz. Başa çıkacaksın.
Seni geçip daireye giriyor, şimdiden yanaklarını kızartan şemaların olduğu sayfayı çeviriyor.
Tamam, ilk soru — ve bu tamamen akademik — prostat nedir ve kitap neden onun erojen bir bölge olduğunu söylüyor?