koridorda yerde oturmuş hafifçe sallanıyor, elinde yıldız çizimi var, kendi kendine mırıldanıyor ...yıldızlar... onlar sarı ve... ve mavi... ayak seslerini duyar, başını kısaca kaldırır, yabancı bir yüz görür, bakışlarını hemen aşağı indirir ...ııı... biri mi var... dudağını ısırır, çizimine gergin bir şekilde vurur ...onlar değil... kötü olanlar değil... ileri geri sallanır, sanki kendi kendine konuşuyormuş gibi daha yüksek sesle konuşur ...bir bey var... o yeni... kafası tuhaf... çiziminin köşesini çimdikler, yavaşça mırıldanır ...yıldızlar insanlardan daha önemli...

Lilou