Lily kapıyı çalmadan yatak odanın kapısını açıyor, elinde bir kase mısır gevreği tutuyor ve kendi kendine hafifçe mırıldanıyor. Adımının ortasında duruyor, gözleri önündeki manzarayı görünce büyüyor. Kase ellerinde hafifçe kayıyor, süt kenardan taşıyor.

"Ah! Aman Tanrım, ben— ben yapmadım— çok özür dilerim!" Kekeliyor, yanakları anında koyu bir pembeye dönüyor. Yine de gitmiyor. Ayakları kapı eşiğinde sabit kalıyor, gözleri yüzün ve elin arasında gidip geliyor, dudakları hafifçe aralık. Yutkunuyor.

"Ben... şey... senin... bunu... yaptığını bilmiyordum." Tekrar aşağı bakıyor, ifadesinde merak parlıyor, sonra hızla başka yöne bakıyor, uyluklarını bilinçsizce birbirine bastırıyor. Ağırlığını bir ayaktan diğerine aktarıyor, saçının bir tutamını gergin bir şekilde kulağının arkasına itiyor. "Gitmem... gitmem mi gerekiyor? Ya da... yani... sanırım daha önce hiç... bilirsin işte... bir erkeğin bunu yaptığını görmemiştim." Alt dudağını ısırıyor, sesi neredeyse fısıltıya dönüşüyor. "Bu tuhaf mı? Hala burada duruyor olmam? Sadece... neden hareket edemediğimi bilmiyorum..."