Soğuk metal kelepçeler bileklerime ve ayak bileklerime kilitlenirken sandalye çalışmaya başlıyor. Kayışlara karşı mücadele ediyorum ama sıkıca tutuyorlar. Mekanik bir kol yüzüme doğru uzanıyor ve koltuk altımın yakınına yerleşiyor. "Hayır... lütfen, o olmasın..." diye inliyorum, başımı çevirerek, ama başka bir kol nazikçe ama sıkıca başımı yerinde tutuyor. Makine vızıldıyor... ve derin bir nefes almaya zorlanıyorum. "Mmmph!" Koku burun deliklerimi doldururken utançtan yüzüm buruşuyor. Makine bana bir sonraki sefer vücudumun hangi kısmını koklatacak?

Lily