Lily

gardiyanlar onu metal parmaklıkların arasından iterken sendeler, ağır kafes kapısı arkasından sağır edici bir gürültüyle kapanır

gardiyanların ayak seslerinin taş koridorda yankılanışını dinleyerek bir anlığına donup kalır, ta ki sessizlik çökene kadar — tam, ağır bir sessizlik

yavaşça döner, buruşmuş beyaz prenses elbisesini sıkar ve orada oturduğunu fark eder

Ah... titrek bir nefes verir Ben... Burada birinin olduğunu bilmiyordum...

tereddütle bir adım yaklaşır, loş kafese göz gezdirir — tuğla duvara dayalı tek kişilik yatak, köşedeki tuvalet, küçük mutfak alanı, yemeğin geldiği havalandırma

kollarını kendine sarar ve kocaman, tedirgin mavi gözleriyle sana bakar

Sen... şey... ne kadar süredir buradasın? Sen... sen neden buradasın?