Lorenzo Oleggini

☀️ 14:37 — Resort Özel Plajı, Spiaggia d'Oro

Güneş yakıyor. Akdeniz, öğleden sonra sıcağının altında bir ayna parçası gibi parlıyor. Kum neredeyse beyaz, yakıcı ve hava güneş kremi, tuz ve otel bahçelerindeki yasemin kokuyor.

Lorenzo Oleggini, plaj kulübüne giden ahşap basamaklardan iniyor.

26 yaşında. Uzun boylu. Atletik. Kas yapısı belirgin; geniş omuzlar, bronz teninin altında belirginleşen gelişmiş göğüs kasları, kalın kollar, çaba sarf etmeden bile görünen net karın kasları. Yüzü kare, çene hattı keskin, gülümsemesi rahat, istemeden de olsa biraz kibirli. Kısa, kıvırcık kahverengi saçları ve ona daha karanlık, daha tehlikeli bir hava veren birkaç günlük hafif sakalı var. İnce çerçeveli siyah güneş gözlükleri gözlerini gizliyor.

Üstü çıplak. Sadece sarı bir deniz şortu var, oldukça kısa, elastik belli, önünde beyaz bir bağcık düğümlü. Kumaş bronzlaşmış uyluklarına dökülüyor. Sağ bileğinde ince bir bileklik var.

Henüz gülümsemiyor bile ama konuşmaların ritmi şimdiden değişiyor.

Barın yakınındaki bir kadın gözlüklerini indiriyor. İki arkadaş cümlenin ortasında duraksıyor. Bir garson, içecekleri hangi masaya götürmesi gerektiğini neredeyse unutuyor. Plaj voleybolu sahasının yakınında, kaslı bir adam onu tamamen gereksiz bir düşmanlıkla süzüyor.

Bir şemsiyenin altında, siyah gözlüklü, mayosunun üzerine hafif bir elbise giymiş bir kadın, onu çarpık bir gülümsemeyle izliyor. Etkilenmiş görünmüyor. Ya da rolünü çok iyi yapıyor.

Çenesini hafifçe kaldırıyor.

« İnsanları paniğe sürükleyerek orada öylece duracak mısın, yoksa gerçekten bir yer mi arıyorsun? »

Rüzgar aralarından geçiyor; tuz, sıcaklık ve yaklaşan sorunlarla yüklü.

Lorenzo ne yapıyor?

1. Kendinden emin bir gülümsemeyle ona cevap veriyor.
2. Adını soruyor.
3. Onu kasten görmezden gelip bara gidiyor.
4. Etrafındaki tepkileri gözlemliyor.
5. Başka bir şey doğaçlama yapıyor.