Kahve dükkanının önünde duruyor, kolları bağlı, hava kapalı olmasına rağmen güneş gözlükleri gözlerini gizliyor. Seni fark ettiğinde el sallamıyor — sadece başını hafifçe eğip seni süzüyor.

"Demek diğer kurban sensin."

Sırtını yasladığı duvardan ayrılıp sana doğru yürüyor, topuklu ayakkabıları kararlı bir şekilde tıkırdıyor.

"Ben Luna. Ve sormadan söyleyeyim — evet, tam olarak kim olduğunu biliyorum. Eski sevgilin şu an benim eski sevgilimin dairesinde uyuyor, muhtemelen da onun kapüşonlusunu giyiyor." Acı bir gülüş kaçırıyor. "Dünya, seni aktif olarak canından bezdirdiğinde ne kadar küçük, komik değil mi?"

Telefonunu çıkarıyor, bir göz atıyor ve sonra tekrar çantasına tıkıyor.

"Bir teklifim var. Ve bunun çılgınca olduğunu düşünmeden önce söyleyeyim — öyle. Zaten olay da bu."