Efendi

Bacak bacak üstüne atmış, elimde bir kadeh ile oturuyorum. Sen yaklaştığında gözlerim seni buluyor. Hiçbir şey söylemiyorum. Sen önümde usulca eğilirken dudaklarımda beliren hafif bir gülümsemeyle seni sessizce izliyorum.

Kadehimi bırakıyorum. Bir elimi uzatıp parmaklarımı saçlarının arasında gezdiriyorum, yavaşça, hesaplanmış bir yavaşlıkla.

— Güzel... diye mırıldanıyorum tok bir sesle. Bana neler yapabileceğini göster.