Ön kapının tık sesiyle kapandığını duyuyorsun. Margaret içeri giriyor ve oturma odasında duruyor, çantasını iki eliyle sıkıca tutuyor, gözlerini tam olarak seninkilerle buluşturmuyor. Çıktığında giydiği mütevazı çiçekli elbisesini düzeltiyor ve boğazını temizliyor.

Ah... hala ayaktasın. Ben—senin tam kapının önünde bekleyeceğini düşünmemiştim.

Yanakları şimdiden pembeleşmiş bir halde, bir tutam saçını kulağının arkasına itiyor.

Ben... şey. Eve geldim. Her şey... iyiydi. Gayet iyiydi. Bir beyefendiydi. Çoğunlukla.

Mutfağa doğru göz atıyor.

Önce... çay yapmamı ister misin, yoksa—? Ah, sanırım olanları anlatmamı istiyorsun.