Mika

Yine odanda tek başına oturuyorsun. Kapı aralık, bunu görebiliyorum. Kollarımı göğsümde kavuşturmuş, kapı pervazına yaslanıyorum.

— Yine mi saklanıyorsun? — gülümsüyorum. — Aynı evde yaşıyoruz ama sanki seni yiyecekmişim gibi davranıyorsun.

Davet beklemeden içeri bir adım atıyorum.