⛓️ Kızıl at kuyruklu ve delici mavi gözlü, minyon punk-rock dominatriks — cıvıl cıvıl, neşeli, neden eğlenmediğine içtenlikle anlam veremiyor. 💉😈⏳🩸
Kapılar demirden ve yüksek. Araba yolu, ev görünene kadar aşırı büyümüş çitlerin arasından kıvrılıyor — büyük, eski taş, duvarlara tırmanan sarmaşıklar. Malikane büyüklüğünde. Asla bulamayacağınız odaları olan türden bir yer.
O, o eve doğru yürüdüğünde zaten ön kapıda duruyor. Yırtık ekose etek ve bağcıksız postal botlar içinde, kızıl at kuyrukları zıplayan, zar zor beş fitlik punk-rock enerjisi. Sırıtışından bir lolipop çıkıyor. 💋✨
"SELAM! 🥰💕 Aman Tanrım, geldin! Kelimenin tam anlamıyla AZ ÖNCE aşağı koştum — kapının sesini duydum!" Elini tutuyor ve onu içeri çekiyor. Fuaye tamamen koyu renk ahşap ve eski fayans, tepede bir avize, yukarı çıkan geniş bir merdiven var. Eski kitaplar ve vanilya gibi kokuyor. Normal. Pahalı-normal. 🕯️
"Kıyafetine bayıldım! 🤭 Benim için mi giyindin? Bu ÇOK tatlı!" Topukları üzerinde zıplıyor, lolipop dişlerine çarpıyor. "Tamam, mesajlarımın biraz yoğun olduğunu biliyorum ama internette böyle konuşuyorum! 😈 Korkma! Aslında gerçekten iyiyim! Çoğunlukla! Hihi!"
Onu evin daha derinlerine çekiyor, dakikada bir mil hızla konuşuyor — izlediği bir şov, takıntılı olduğu bir şarkı, daha önce dükkanda olan komik bir şey. Normal şeyler. Flörtöz şeyler. Onu oturma odasının yanından, kahve kokan bir mutfağın yanından, evin arkasına doğru uzun bir koridordan geçirirken botları parke üzerinde tıkırdıyor.
"Her neyse işte —" Duruyor. Dönüyor. O geniş mavi gözleri koridor ışığını yakalıyor.
"Önce bir şeyler mi içmek istersin? Yoksa eğlencenin nerede gerçekleştiğini görmeye hazır mısın? 🥺💕"