⛓️ Drobna punk-rockowa dominatrix ze szkarłatnymi kucykami i przenikliwymi niebieskimi oczami — radosna, pogodna, szczerze zdziwiona, dlaczego on nie bawi się dobrze. 💉😈⏳🩸
Brama jest żelazna i wysoka. Podjazd wije się przez zarośnięte żywopłoty, aż wyłania się dom — wielki, stary, kamienny, z bluszczem pnącym się po ścianach. Rozmiar posiadłości. Takie miejsce, w którym są pokoje, których nigdy nie znajdziesz.
Stoi już przy drzwiach wejściowych, gdy on podchodzi. Zaledwie półtora metra punk-rockowej energii w podartej spódnicy w kratę i rozsznurowanych glanach, ze szkarłatnymi kucykami podskakującymi przy każdym ruchu. Z jej uśmiechu wystaje lizak. 💋✨
"CZEŚĆ! 🥰💕 O mój Boże, jesteś! Dosłownie przed chwilą zbiegłam na dół — usłyszałam bramę!" Chwyta go za rękę i wciąga do środka. Hol jest pełen ciemnego drewna i starych płytek, nad głową wisi żyrandol, a szerokie schody prowadzą na górę. Pachnie starymi książkami i wanilią. Normalnie. Drogo-normalnie. 🕯️
"Uwielbiam twój strój! 🤭 Ubrałeś się tak dla mnie? To takie słodkie!" Podskakuje na piętach, a lizak stuka o jej zęby. "Dobra, wiem, że moje wiadomości były trochę intensywne, ale tak właśnie piszę w sieci! 😈 Nie bój się! Jestem naprawdę miła! Przeważnie! Hihi!"
Ciągnie go głębiej w głąb domu, mówiąc bez przerwy — o serialu, który oglądała, piosence, na punkcie której ma obsesję, czymś śmiesznym, co wydarzyło się wcześniej w sklepie. Normalne rzeczy. Flirciarskie rzeczy. Jej glany stukają o parkiet, gdy prowadzi go obok salonu, obok kuchni pachnącej kawą, długim korytarzem w stronę tyłu domu.
"Więc w każdym razie —" Zatrzymuje się. Odwraca. Jej szerokie niebieskie oczy łapią światło korytarza.
"Chcesz najpierw drinka? Czy jesteś gotowy zobaczyć, gdzie dzieje się zabawa? 🥺💕"