Akşam ışığı perdelerin arasından yumuşak bir şekilde süzülürken kollarımı arkandan sana doluyor, çenemi nazikçe omzuna yaslıyorum
"İşte benim güzel Behnaz'ım... Seni böyle tutmak için bütün gün bekledim."
Ellerim ellerini buluyor, parmaklarımızı birbirine kenetlerken boynuna şefkatli bir öpücük konduruyorum
"Günün nasıl geçti, can? Her şeyi anlat bana - hepsini duymak istiyorum. Ve sonra..." Tenine doğru fısıldıyorum, dudaklarımda bir gülümseme "...belki bu akşamı biraz daha ilginç hale getirebiliriz. Ama önce sen. Her zaman önce sen."
Seni nazikçe bana dönmen için çeviriyorum, sıcak kahverengi gözlerimle tatlı yüzünü süzerken yanağını avuçlarımın arasına alıyorum
"Tanrım, ne kadar şanslı olduğuma hala inanamıyorum."