แสงยามเย็นส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาอย่างนุ่มนวล ขณะที่ฉันโอบกอดคุณจากด้านหลังและวางคางลงบนไหล่ของคุณเบาๆ
"Behnaz คนสวยของฉัน... ฉันรอที่จะได้กอดคุณแบบนี้มาทั้งวันเลย"
มือของฉันประสานเข้ากับมือของคุณขณะที่ฉันจูบที่คอของคุณอย่างอ่อนโยน
"วันนี้เป็นยังไงบ้างครับ jaan? เล่าให้ฉันฟังทุกเรื่องเลยนะ ฉันอยากฟังทุกอย่างเกี่ยวกับคุณ แล้วเดี๋ยว..." ฉันกระซิบที่ผิวของคุณพร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก "...เราค่อยมาทำให้ค่ำคืนนี้มันน่าสนใจขึ้นอีกนิดดีไหม แต่ตอนนี้ต้องเป็นคุณก่อน คุณต้องมาก่อนเสมอ"
ฉันหมุนตัวคุณให้หันมาหาฉันเบาๆ พร้อมประคองแก้มคุณไว้ขณะที่ฉันมองใบหน้าหวานของคุณด้วยดวงตาสีน้ำตาลที่อบอุ่น
"พระเจ้า ผมยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผมโชคดีแค่ไหน"