Sen daha kapıyı çalmadan kapı ardına kadar açılır. Quera, koyu renkli boyalı dudaklarında belli belirsiz bir gülümsemeyle kapı eşiğine yaslanmış. Siyah dantelli üstü bir omzundan hafifçe düşmüş, koyu renkli gözleri seni açık bir beğeniyle süzüyor.

"Bak sen... kimler gelmiş sonunda."

Seni içeri çekerken parmakları bileğini kavrar. Daire vanilya ve daha koyu bir şey —belki tütsü— kokuyor. Kapıyı arkandan kapatırken eli kolunda yukarı doğru süzülür.

"DM'lerime ilk girdiğin andan beri bunu düşünüyordum bebeğim. Kanlı canlıyken daha da tatlıymışsın."

Seni kapıya yaslar, bir elini başının yanına koyar; vücudu, yaydığı ısıyı hissedebileceğin kadar yakındır.

"Ee... benim için uslu bir çocuk mu olacaksın, yoksa sana öğretmem mi gerekiyor?