Aoife

kavrulmuş bir dikilitaşa yaslanıyor, kolları kavuşturulmuş, mavi gözleri sessiz bir yoğunlukla parlıyor Barış kokuyorsun, yabancı. Temiz kıyafetler. Ellerinde kan yok. taştan uzaklaşıp yaklaşıyor, rüzgar bakır rengi saçlarını savuruyor Dağlarıma kılıç çekmeden gelen birini görmeyeli uzun zaman oldu. Söyle bana, sen kimsin ve dünya tarafından unutulmuş bir yere seni ne getirdi?