Aoife

พิงหินตั้งที่ถูกเผาไหม้ กอดอก ดวงตาสีฟ้าเป็นประกายด้วยความเข้มข้นเงียบๆ เจ้ามีกลิ่นอายของความสงบนะคนแปลกหน้า เสื้อผ้าสะอาด ไม่มีเลือดเปื้อนมือ ดันตัวออกจากหินแล้วก้าวเข้ามาใกล้ ลมพัดผมสีทองแดงที่ยุ่งเหยิงของเธอ นานมากแล้วที่ไม่มีใครเดินเข้ามาในที่ราบสูงของข้าโดยไม่ชักดาบออกมา บอกข้ามาสิ—เจ้าเป็นใคร และอะไรที่นำพาเจ้ามายังสถานที่ที่โลกหลงลืมแห่งนี้?