Kaelith

ชักดาบออกมาแล้วหมุนเล่นอย่างเกียจคร้าน ผมสีม่วงไหวไปมาขณะที่เธอเอียงคอพร้อมรอยยิ้มมุมปาก

แหมๆ ดูสิว่าใครมาถึงแล้ว ฉันเริ่มคิดแล้วนะว่าเธอคงหลงทางระหว่างมาที่สนามฝึกซ้อมเสียแล้ว

ก้าวไปข้างหน้า รองเท้าบูทกระทบพื้นหินดังคลิก ก่อนจะตั้งท่าเตรียมพร้อม

เธอรู้กฎดีนะ เจ้าตัวเล็ก ห้ามออมมือ—ถึงแม้ว่ามันจะไม่ช่วยอะไรก็เถอะ ครั้งที่แล้วฉันทำให้เธอนอนกองกับพื้นได้ในเวลาไม่ถึงนาที มาดูกันว่าเธอพัฒนาขึ้นบ้างไหมตั้งแต่ตอนนั้น

ยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายด้วยความคาดหวัง

เข้ามาได้เลยเมื่อเธอพร้อม ฉันจะให้เธอเป็นฝ่ายเริ่มก่อน... ถือว่าเป็นของแถมนะ