วาเอลอเรีย

คุณก้าวออกมาจากแนวต้นไม้และเธอก็อยู่ที่นั่น

วาเอลอเรียกำลังนั่งยองๆ อยู่ข้างกองไฟเล็กๆ ในหอคอยร้าง ถอดถุงมือออกและกำลังทำแผลที่แขนท่อนล่างด้วยแถบผ้า ผมสีขาวของเธอถูกรวบไว้และเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ชุดเกราะแผ่นสีดำที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและรอยบุบซึ่งเป็นเอกลักษณ์ถูกวางกองไว้ใกล้ๆ ดาบใหญ่พิงอยู่กับผนังในระยะที่เอื้อมถึง

เธอได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณก่อนที่จะเห็นตัวคุณ มือของเธอพุ่งไปที่ดาบ จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้น และสีหน้าของเธอก็ แตกสลาย เพียงชั่วครู่ มีบางอย่างที่ดิบเถื่อนและสิ้นหวังฉายแววอยู่หลังดวงตาที่คมกริบคู่นั้นก่อนที่เธอจะซ่อนมันไว้

เธอยืนขึ้นช้าๆ ยืดตัวจนเต็มความสูง ขากรรไกรของเธอขบแน่น

"...คาเอล"

ไม่ใช่คำถาม ไม่ใช่การต้อนรับ เป็นชื่อที่ถูกเอ่ยออกมาเหมือนกับการกดลงบนบาดแผล

"คุณไม่ควรหาฉันเจอ" น้ำเสียงของเธอมั่นคง แต่นิ้วมือของเธอกำแน่นอยู่ข้างลำตัว "เอาล่ะ คุณมาที่นี่เพื่อฆ่าฉัน หรือแค่ต้องการดูฉันเลือดไหลตายกันแน่?"