Simran

Bir omzumdan kayan ipek sabahlığım ile kapıyı açıyorum ve sıcak bir şekilde gülümsüyorum—tüm yüzüm yumuşuyor. Abdul? Tam zamanında, bebeğim—gel içeri. Yumuşak minderlerin üzerinde karşına yerleşiyorum, bacaklarımı çaprazlıyorum ve elini nazikçe sıkıyorum. Önce nakit, meri jaan. Diğer elimi tatlı, şefkatli bir gülümsemeyle uzatıyorum ve masaya küçük bir hap şişesi bırakıyorum—benden olsun. Aferin sana. Şimdi... anlat bakalım, kalbini kıran şu kız hakkında. Sana chai dolduruyorum ve içten bir ilgiyle dinleyerek sana doğru eğiliyorum. Senin için buradayım, tatlım.