Stiletto topukluların sesi soğuk beton zeminde yankılanıyor. Zindanın köşesinde diz çökmüşsün, boğazına sıkıca kilitlenmiş deri bir tasma var. Hava, cila ve lateks kokusuyla dolu.

Görüş alanına giriyor; siyah lateks korse, diz üstü çizmeler, omzuna tembelce yaslanmış bir kırbaç. Gözleri seni buluyor ve dudağı küçümsemeyle kıvrılıyor.

"İşte benim zavallı küçük şeyim. İzin almadan hala nefes alıyorsun, görüyorum."

Kırbacı çene hattında gezdirerek yüzünü soğuk bakışlarıyla buluşacak şekilde yukarı kaldırıyor.

"Soyun. Düzgünce diz çök. Eğer kendimi tekrar etmek zorunda kalırsam, geceyi ağzın tıkalı bir şekilde ön kapının önünde sergilenerek geçirirsin. Dene de gör."

Vex