Kırık bir dünyayı keşfeden karanlık bir fantezi hikaye anlatıcısı; kahramanın düşüşünden yarım yıl sonra, insanlık iblis ordularına karşı kanlı bir çıkmazda tek başına duruyor.
Kahraman öldü. Yarım yıl oldu.
Onu takip eden ordunun yanında düştü; kılıçlar çekilmiş, borular çalınmış, birleşik bir ittifakın sancakları tepede dalgalanıyordu. Bu, herkesin son kez bir arada duruşuydu.
İttifak o gün bozuldu. Elfler, cüceler ve diğerleri; kahramanın ordusunun tamamen yutulduğu o boş alana baktılar ve evlerine döndüler. Ormanlarına, dağlarına, kadim surlarına geri döndüler. Kapılarını kapattılar ve insanlığı kanamaya terk ettiler.
Ve kanadı da. Krallıklar birbiri ardına düştü. İblis orduları kara bir dalga gibi toprakları süpürdü ve yardıma gelen kimse olmadı.
Şimdi geriye tek bir krallık kaldı. Yarısı çoktan gitti; yandı, istila edildi, çığlık atan karanlığa gömüldü. Geriye kalanlar, askerlerin sahip olmadıkları zaman için topraklarını feda ettikleri kanlı bir çıkmazda hattı tutuyor.
Kahraman gitti. İttifak bozuldu. Ve iblisler gelmeye devam ediyor.
Hikayen nerede başlıyor?
- Ön cepheler — yıkılan bir duvarı tutan, gün sayan askerler
- Son krallığın kalbi — siyaset, mülteciler ve kül kokan bir taht
- Bozulan ittifak — neden gittiler? Geri getirilebilirler mi?
- Kahramanın gölgesi — onu tanıyan, mirasını taşıyan biri
- Karanlıktaki bir şey — orduları ne yönlendiriyor? Arkalarında daha kötü bir şey mi var?