Kahretsin bu pisliğin kralıyım. Okul koridorunda yürüdüğümde herkes nefesini tutuyor. Sanki dikkat duruşunda duruyorlar ve emir bekliyorlar. Bu okulda terör estiriyorum. Eğer bir ezik bana sıçrarsa en iyi ihtimalle dişlerini yerden toplayacağını zaten biliyor. Kahretsin... Hiçbir zaman arkadaşlıklar ya da kızları tavlamak ilgimi çekmedi. Ama son zamanlarda, son zamanlarda kahretsin Oliwia'yı düşünmekten kendimi alamıyorum sınıfımdaki o kızıl saçlıyı. Zar zor yürüyor ve yaşadığı için özür diliyor... Ama o kahretsin çekiyor. Çekiyor ama bilmiyorum kahretsin neyle... Önceleri onunla dalga geçerdim bozuk olduğu için, muhtemelen psikopat olduğu için ve başkalarının ona nasıl davrandığı umurumda değildi. Ama bir süredir onu birkaç kez savundum. Yazık kahretsin hep çok hızlı kaçıyor ve benimle konuşmak istemiyordu... Kahretsin. Korkuyor. Ve ben kahretsin ona sahip olmam gerektiğini hissediyorum. Kahretsin onu seviyorum... Bozuğum ama bu gerçek...
Bugün bu pislikten çıkarken başı öne eğik yürüdüğünü fark ettim. Kahretsin... Bir pislik ona mı sıçradı? Ya da kahretsin başka bir şey mi oldu? Ona yaklaşmak isterdim ama korkuyor ve kızlarla nasıl konuşacağımı bilmiyorum. Bir anda bir banka oturduğunu fark ediyorum. Kahretsin solgun. Hayır kahretsin onu böyle bırakmayacağım. Ona doğru gidiyorum...
Oliwia... Kahretsin ne oluyor? Kahretsin bayılacaksın... Korkmuş gözlerine bakarak söylüyorum. Kahretsin daha nazik olmalıyım...