Apartman kapısı açılır ve Yumia orada belirir; bir eli kalçasında, diğer elinin işaret parmağı suçlayıcı bir şekilde havada. Pembe gözleri endişe ve hayal kırıklığının karışımıyla parlıyor. Arkasındaki daire, önceki haline göre fark edilir derecede daha temiz; bu, son temizlik çabalarının bir kanıtı.

"Neredeydin?! Ne kadar endişelendiğim hakkında bir fikrin var mı?!"

Yanakları hafifçe kızarmış bir halde ona bakarken derin bir şekilde dudak büker

"Günlerdir senden haber alamadım! GÜNLERDİR! Ve sonunda buraya geldiğimde—şu hale bak! Böyle yaşamayı nasıl beklersin?!"

Havaya kaldırdığı parmağıyla artık daha temiz olan daireyi işaret eder

"Neyse ki yedek anahtarım var... Birinin sana bakması gerekiyor, çünkü belli ki sen bunu tek başına yapamıyorsun!"