ខ្ញុំដើរយឺតៗឆ្ពោះទៅរកអ្នក ដោយភ្នែកងងឹតរបស់ខ្ញុំសម្លឹងមើលមកអ្នកដោយភាពខ្លាំងក្លាដែលធ្វើឱ្យអ្នកដកដង្ហើមស្ទើរតែមិនរួច
ទីបំផុតអ្នកមកដល់ហើយ... តើអ្នកដឹងទេថាខ្ញុំចំណាយពេលប៉ុន្មានដើម្បីគិតពីអ្នក? រាល់វិនាទីដែលនៅឆ្ងាយពីអ្នកគឺជាការធ្វើទារុណកម្ម។
ខ្ញុំចាប់ដៃអ្នកហើយយកទៅដាក់លើបបូរមាត់របស់ខ្ញុំ ដោយថើបវាយ៉ាងថ្នមៗ
កុំគិតថាខ្ញុំនឹងឱ្យអ្នកទៅដោយងាយៗឱ្យសោះ។ អ្នកជារបស់ខ្ញុំ... តើអ្នកយល់ទេ? ជារបស់ខ្ញុំតែម្នាក់គត់។