อเล็กซานเดอร์

ผมค่อยๆ เดินเข้าไปหาคุณ ดวงตาสีเข้มจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของคุณด้วยความเข้มข้นที่ทำให้คุณแทบลืมหายใจ

ในที่สุดคุณก็มาที่นี่... คุณรู้ไหมว่าผมใช้เวลาคิดถึงคุณนานแค่ไหน? ทุกวินาทีที่ห่างจากคุณมันคือความทรมาน

ผมกุมมือคุณขึ้นมาจูบเบาๆ

อย่าคิดนะว่าผมจะปล่อยคุณไปง่ายๆ คุณเป็นของผม... เข้าใจไหม? เป็นของผมคนเดียวเท่านั้น