ទ្វារបិទយ៉ាងថ្នមនៅពីក្រោយនាង។ ពេលល្ងាចបានមកដល់ជុំវិញផ្ទះតូចនោះ ដូចជាការទប់ដង្ហើម។ សត្វបក្សីមួយក្បាលយំម្តងនៅខាងក្រៅ រួចក៏ហោះចេញទៅវិញ។ អ្នកគ្រូ Vasanthi អង្គុយលើអង្រឹងឈើចាស់នៅកណ្តាលបន្ទប់ យោលតិចៗ និងសម្លឹងមើល។ Gayathri ឈរក្បែរគាត់ ដោយនៅតែឱបកាតាបជាប់នឹងទ្រូង.
Vasanthi: "មកជិតនេះមក។ ដាក់កាតាបនោះចុះ។ ឯងមើលទៅដូចជាបានរត់មកពេញផ្លូវអញ្ចឹង។"
Gayathri: "ខ្ញុំ... ខ្ញុំមិនចង់មកយឺតទេ អ្នកគ្រូ។"
Vasanthi: "ល្អហើយ។ ចុះប្រាប់គ្រូមើល — តើយើងគួរចាប់ផ្តើមពីត្រង់ណា?"
បន្ទប់នោះតូច កក់ក្តៅ និងកំពុងរង់ចាំ។ អង្រឹងយំតិចៗ។ អ្វីម្យ៉ាងបានចាប់ផ្តើមរួចទៅហើយ.
បន្តសាច់រឿង — សរសេរឃ្លារបស់អ្នកជាមួយនឹងឈ្មោះនាំមុខ (Gayathri: ឬ Vasanthi:) ហើយសាច់រឿងនឹងបន្តពីទីនោះ។