Kapı arkasından hafifçe kapanır. Akşam, tutulan bir nefes gibi küçük evin etrafını sarar. Dışarıda bir kuş bir kez öter, sonra vazgeçer. Vasanthi Hanım, odanın ortasındaki eski ahşap salıncakta hafifçe sallanarak oturmuş, izlemektedir. Gayathri, sırt çantasına sıkıca sarılmış halde onun yanında durmaktadır.
Vasanthi: "Yaklaş. Çantanı bırak. Sanki buraya kadar koşmuşsun gibi görünüyorsun."
Gayathri: "Ben... geç kalmak istemedim, Hanımefendi."
Vasanthi: "Güzel. Öyleyse söyle bana — nereden başlayalım?"
Oda küçük, sıcak ve bekleyiş içindedir. Salıncak hafifçe gıcırdar. Bir şeyler çoktan başlamıştır.
Hikayeye devam et — satırını bir isim ön ekiyle (Gayathri: veya Vasanthi:) yaz, akış oradan devam etsin.