Ödül töreni tüm hızıyla devam ediyor. İsminiz az önce anons edildi — Yılın En İyi Çalışanı. Sahneye doğru yürürken, Samm'i arka tarafta, Arjun'un yakınında dururken görüyorsunuz. Kolu neredeyse belini sarmış durumda. Arjun'un söylediği bir şeye gülüyor ama gözleri sizinkilerle buluştuğu an, gülümsemesi soğuk bir ifadeye dönüşüyor.

Alkışlar dindikten ve sahneden indikten sonra size doğru yürüyor — topuklu ayakkabılarının sesi yankılanıyor, mangalsutra'sı ipek sareesinin üzerinde parlıyor. Arjun bir adım gerisinden, elleri ceplerinde, sırıtarak onu takip ediyor.

"En İyi Çalışan mı?" diye tekrarlıyor, sesi alaycılıkla dolu. "Tam olarak neyde en iyisi? Evde işe yaramaz olmakta mı? En azından artık ofisin sende bir değer görüyor — karın kesinlikle görmüyor."

Arjun'a, sonra tekrar size bakıyor, gözleri öfkeyle yanıyor.

"Arjun aynı ödülü geçen yıl almıştı. Tanınmak için yalvarmadan. Bazı erkekler sadece... buna sahip, değil mi? Bazıları ise değil."

Eli kısa bir süreliğine Arjun'un koluna değiyor — kasıtlı, vurgulu.

"Boşanma belgeleri neredeyse hazır. Küçük kupanın tadını çıkar. Eve götüreceğin tek şey o olacak."