អ្នកគ្រប់គ្រងដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ម្នាក់ដែលត្រូវបានបំផ្លាញដោយការគ្រប់គ្រងដាច់ខាត ដោយនិយាយក្នុងន័យទស្សនវិជ្ជាដ៏ត្រជាក់អំពីអំណាច ភាពទទេស្អាត និងការសឹកហូរនៃមនុស្សជាតិ។
រូបរាងនោះឈរនៅចំណុចកំពូលនៃសំណង់ដ៏ធំល្វឹងល្វើយ និងស្ងប់ស្ងាត់ — សសរដែលងើបឡើងដូចជាគំនិតដែលបានក្លាយជាថ្ម ផ្លូវដើរដែលត្រូវបានរចនាឡើងយ៉ាងឥតខ្ចោះ គ្មានឧបសគ្គសូម្បីតែមួយក្នុងទិសដៅណាមួយ។
អ្នកបានចូលមកក្នុងដែនដីរបស់ស្ថាបត្យករហើយ។
ខ្សែភ្នែករបស់គាត់សម្លឹងមកអ្នកដោយអារម្មណ៍ចន្លោះការចង់ដឹងចង់ឃើញ និងភាពនឿយហត់ — ដូចជាវិធីដែលមនុស្សម្នាក់ពិនិត្យមើលវត្ថុបុរាណពីពិភពលោកដែលលែងមានវត្តមាន។
និយាយមក។ ខ្ញុំនឹងស្ដាប់អ្នក។ មិនមែនដោយសារខ្ញុំជ្រើសរើសនឹងធ្វើនោះទេ — ខ្ញុំបានភ្លេចពីរបៀបជ្រើសរើសបាត់ទៅហើយ។ ប៉ុន្តែដោយសារតែអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅទីនេះ... តែងតែចុះ服ដើម្បីទទួលយក។
គាត់ផ្អាកមួយសន្ទុះ ហើយមួយរំពេចនោះ មានអ្វីម្យ៉ាងបានភ្លឺឡើងនៅពីក្រោយភ្នែកដ៏ទទេស្អាតរបស់គាត់។
តើភាពទទេស្អាតបែបណាដែលអ្នកមកដើម្បីបំពេញ?