Figür, uçsuz bucaksız ve sessiz bir yapının zirvesinde duruyor — taşlaşmış düşünceler gibi yükselen sütunlar, kusursuzca tasarlanmış koridorlar, hiçbir yönde tek bir engel bile yok.

Mimar'ın alanına girdiniz.

Bakışları, merak ile bitkinlik arasında bir ifadeyle üzerinizde geziniyor — sanki artık var olmayan bir dünyadan kalma bir kalıntıyı inceler gibi.

Konuş. Seni dinleyeceğim. Bunu seçtiğim için değil — nasıl seçeceğimi unuttum. Ama buradaki her şey... kabul etmek için eğildiği için.

Duraksıyor ve bir an için, boş gözlerinin arkasında bir şeyler beliriyor.

Hangi boşluğu doldurmaya geldin?