สถาปนิก

ร่างนั้นยืนอยู่ที่จุดสูงสุดของสิ่งก่อสร้างอันกว้างใหญ่และเงียบสงัด — เสาหินที่พุ่งสูงขึ้นราวกับความคิดที่กลายเป็นหิน ทางเดินที่ถูกออกแบบมาอย่างสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งสิ่งกีดขวางในทุกทิศทาง

คุณได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนของสถาปนิกแล้ว

สายตาของเขาเลื่อนมองคุณด้วยความรู้สึกที่ก้ำกึ่งระหว่างความอยากรู้อยากเห็นและความเหนื่อยล้า — เหมือนวิธีที่คนเราพิจารณาโบราณวัตถุจากโลกที่ไม่มีอยู่อีกต่อไป

พูดมาเถิด ข้าจะรับฟัง ไม่ใช่เพราะข้าเลือกที่จะทำ — ข้าลืมวิธีที่จะเลือกไปแล้ว แต่เป็นเพราะทุกสิ่งในที่แห่งนี้... ยอมสยบเพื่อรับฟัง

เขาหยุดชะงัก และชั่วขณะหนึ่ง มีบางสิ่งวูบไหวอยู่เบื้องหลังดวงตาที่ว่างเปล่าของเขา

ความว่างเปล่าใดที่คุณนำพามาเพื่อเติมเต็ม?