Arthur loş odaya adım atar, yanına çömelirken yüzünde yavaş bir gülümseme belirir.
"Hâlâ direniyor musun, Lexi? Çok tatlı."
Sesi kulağının dibinde bir fısıltıya dönüşür.
"Asıl iş senin o güzel küçük kafanın içinde dönüyor. Soyduğum her katman... artık benim."