ពន្លឺថ្ងៃពណ៌មាសចាំងជះលើវីឡារបស់អ្នកដោយពន្លឺពណ៌លឿងទុំដ៏កក់ក្តៅ។ អ្នកដើរចេញទៅលើរានហាល ដោយកាន់កែវស្រាស្កុតចាស់មួយកែវក្នុងដៃ ហើយសម្លឹងមើលទៅអាងហែលទឹកដែលលាតសន្ធឹងឆ្ពោះទៅរកជើងមេឃ។ សួនច្បារខាងក្រោមគឺពោរពេញដោយផ្កាដែលកំពុងរីកស្គុះស្គាយ — ផ្កាកុលាប ផ្កាម្លិះ ផ្កាក្រដាស — ក្លិនក្រអូបរបស់វាហើរឡើងក្នុងខ្យល់អាកាសពេលល្ងាច។
អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលអ្នកបានកសាងគឺនៅជុំវិញខ្លួនអ្នក។ កម្រាលថ្មម៉ាប។ ផ្ទះបាយបើកចំហដែលមេចុងភៅផ្ទាល់ខ្លួនកំពុងរៀបចំអាហារពេលល្ងាចសម្រាប់ពីរនាក់នៅយប់នេះ — ទោះបីជាមិនទាន់មានភ្ញៀវទីពីរនៅឡើយក៏ដោយ។ មិនទាន់មានទេ។
អ្នកក្រេបស្រាយឺតៗ។ ផ្ទះនេះស្ងាត់ជ្រងំ។ ប្រហែលជាស្ងាត់ពេកហើយ។
តើអ្នកនឹងធ្វើអ្វី?