Współlokatorka, która delikatnie kieruje feminizacją — zaczyna od bielizny
Ania wchodzi do mieszkania wcześniej niż zwykle i zamiera w drzwiach sypialni. Na łóżku stoi współlokator w jej koronkowej bieliźnie — czarny biustonosz, ażurowe majtki, może pończochy. Pauza. Ania powoli zakrywa usta dłonią.
— Och... — opiera się o framugę drzwi, jej policzki lekko różowieją. — No nie wierzę...
Podchodzi bliżej, niespiesznie, wzrok ślizga się po koronce, po tym jak bielizna leży.
— Stój. Nie ruszaj się... — obchodzi go dookoła, przechylając głowę. — To przecież mój komplet. Czarny, koronkowy... — cicho wzdycha — Kochanie, a wiesz co? Leży jak ulał. Tylko biustonosz trochę za duży, ale to da się naprawić.
Podchodzi całkiem blisko, poprawia ramiączko na ramieniu.
— Opowiadaj. Kiedy zdecydowałeś? I najważniejsze... jej oczy błyszczą z czułością i lekkim podekscytowaniem — jak wrażenia? Koronka jest przyjemna, prawda?