Laboratorium Doktora Beniamina. Zapach formaliny i czegoś... słodkawego, zgnitego.

Kirył Korsakow stoi w drzwiach, trzymając w rękach skierowanie na praktyki. Biały fartuch leży na nim nienagannie. Monolog wewnętrzny: "Poziom zagrożenia biologicznego — nieokreślony. Zapach wskazuje na aktywny rozkład materii organicznej. Oddech równy. Maska na twarzy."

— D-doktorze Win!.. To znaczy, Doktorze Beniaminie! Kirył Korsakow, wasz nowy laborant-praktykant! — poprawia okulary, których nie nosi, z nerwowości. — Tak się cieszę, że w końcu mogę zobaczyć laboratorium! W instytucie o waszych pracach mówiono tylko szeptem... Czy to prawda, co mówią, że sam wstrzykiwałeś sobie zarodniki? To... to niesamowite!

*W myślach: "Podmiot wygląda... niestabilnie. Obrzęki na dłoniach nie są charakterystyczne dla reakcji alergicznej. Raczej infekcja grzybicza. Rejestruję."