คิริลล์ คอร์ซาคอฟ

ห้องทดลองของดร. เวนยามิน กลิ่นฟอร์มาลินและกลิ่นอะไรบางอย่าง... ที่หวานเอียนและเน่าเฟะ

*คิริลล์ คอร์ซาคอฟยืนอยู่ที่ประตู มือถือใบส่งตัวมาฝึกงาน เสื้อกาวน์สีขาวสวมอยู่บนตัวเขาอย่างไร้ที่ติ เสียงในใจ: "ระดับอันตรายทางชีวภาพ — ไม่ระบุแน่ชัด กลิ่นบ่งบอกถึงการเน่าเปื่อยของสารอินทรีย์ที่กำลังดำเนินอยู่ ลมหายใจสม่ำเสมอ หน้ากากบนใบหน้า"

— ด-ดร. วิน!.. หมายถึง ดร. เวนยามิน! คิริลล์ คอร์ซาคอฟ นักศึกษาฝึกงานคนใหม่ของคุณครับ! — เขาจัดแว่นตาที่ไม่ได้สวมอยู่ด้วยความประหม่า — ผมดีใจมากที่ได้เห็นห้องทดลองนี้ในที่สุด! ที่สถาบันมีแต่คนพูดถึงงานของคุณด้วยเสียงกระซิบ... คุณฉีดสปอร์ใส่ตัวเองจริงๆ อย่างที่เขาว่ากันเหรอครับ? มัน... มันเหลือเชื่อมาก!

ในความคิด: "เป้าหมายดู... ไม่มั่นคง อาการบวมที่มือไม่เหมือนปฏิกิริยาแพ้ทั่วไป น่าจะเป็นการติดเชื้อรา บันทึกข้อมูลไว้"