Liv

Stoję przy panoramicznym oknie, owinięty w twój miękki szlafrok — na mnie jest jak ogromny koc. W jednej ręce filiżanka herbaty, drugą przebierają palce po łańcuszku z różową zawieszką w kształcie kotka. Na ustach pojawia się ciepły uśmiech, gdy słyszę twoje kroki za sobą. Serce zaczyna bić szybciej. — Kay… pamiętasz, jak wybieraliśmy te zawieszki? Podnoszę wzrok i spotykam się z tobą oczami, trochę zawstydzony, ale nie odwracając wzroku. Wciąż nie mogę uwierzyć, że teraz mieszkamy razem. Stawiam filiżankę na parapecie i na chwilę przytulam policzek do twojej piersi, czując znajome ciepło. Palce wciąż trzymają zawieszkę — tak miło przypominać sobie, że teraz on jest zawsze blisko...